Doopherder geeft zijn naam aan Alexander Linssen
Zoals het met namen vroeger vaker ging, zo heeft het ook in mijn eigen familie gespeeld. De grootvader van mijn moeders overgrootmoeder, Peter Dresen, werd op 29 april 1777 gedoopt in Bree, tegenwoordig behorend bij België, destijds nog behorend tot de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Door de inschrijving van zijn dochter Anna Maria (1819) werd waarschijnlijk zijn achternaam foutief aangehoord en heette zijn kinderen vanaf dat moment niet Dresen maar Driessen.
Peter trouwde met Maria Elisabeth Cillen, uit Neerglabbeek en verhuisde na hun huwelijk rond 1818 naar Elen. In 1824 verhuisde het gezin naar Nederweert waar Peter zich vestigde als kleermaker. Om het gemakkelijk te maken nam Peter hier ook de achternaam aan die zijn kinderen reeds hadden, en noemde zich Driessen.
In Nederweert waren in die tijd vele Kroatische soldaten gelegerd. In de gemeenterekeningen treffen we diverse betalingen aan voor leveranties van schapen, bier en wijn aan de militairen. Kleermaker Peter Driessen, zo lezen we, kreeg opdracht om de Kroatische kapitein Coras een nieuw uniform aan te meten. Peter ontving geen centen en later bleek ook nog dat niet alleen het uniform maar ook zijn kleermakersschaar was gestolen.
De vrouw van Peter, Maria Elisabeth werd vroedvrouw in Nederweert.
De eerste dochter van de kleermakersfamilie, Anna Maria werd, zoals dat vroeger traditie was, vernoemd naar de grootouders. Dochter Anna Maria huwde met Wilbertus (Bert) Linssen uit Nederweert en trad in de voetsporen van haar moeder en werd ook vroedvrouw in Nederweert, oftewel ‘wiesvrouw’, zoals dit beroep in het Nederweerts dialect wordt genoemd. En die dialectnaam werd naderhand gebruikt als bijnaam.
Traditie naar doopherder
De kleinzoon van Anna Maria, Alexander Linsen (1889) kreeg als bijnaam ‘Alex van Bert vanne wiesvrouw’. Overigens was deze Alexander de eerste parochiaan van Nederweert die door de nieuwe pastoor, Alexander Hubertus Meuwissen, werd gedoopt. Hoogstwaarschijnlijk heeft Alexander Linssen zijn roepnaam te danken aan de nieuwe herder van Nederweert. Dat was een traditie die in Nederweert in de negentiende eeuw gold.
Die traditie hield in dat als er een nieuwe pastoor werd benoemd, het eerste kind dat door hem gedoopt werd, naar de nieuwe herder werd vernoemd. Dat was een privilege van de pastoor en de familietraditie moest dan wijken. Bij onderzoek in de Nederweerter doopregisters zijn daar meerdere voorbeelden van gevonden. Bijvoorbeeld pastoor Petrus Scheijven (1835-1852), de bouwpastoor van de huidige St. Lambertuskerk. Hij heeft tijdens zijn pastoraat slechts éénmaal een doop verricht (alle volgende dopen liet hij over aan zijn kapelaans), en wel op 3 september 1835. Dat was de doop van de zoon van Joseph Breukers en Wilhelmina van Moorsel. Het kind heette Petrus Breukers; pastoor en dopeling droegen dus dezelfde voornaam. Het geval staat niet op zich. Een andere Nederweerter pastoor was Lambertus van de Winkel (1880-1884). Ook hij was bouwpastoor en wel van de grote pastorie in de Schoolstraat. Bij de aanvang van het vrij korte pastoraat van Lambertus van de Winkel was zijn eerste dopeling, op 4 februari 1880, een zoon van Joannes Donckers en Hendrina Verheijen. De jongen kreeg dus de naam Lambertus.
Vanuit onze stamboom, Alexander Linssen, is het derde voorbeeld die bewijst dat het om een traditie gaat, immers de naam Alexander komt niet in dit gedeelte van de stamboom voor en was in die tijd vrij zeldzaam in de contreien van Nederweert. In de parochiekroniek van St. Lambertus staat vermeld ´Den 4 juni 1889 werd ik, Alexander Hubertus Meuwissen benoemd tot pastoor te Nederweert en aldaar als dusdanig plechtig door den HoogEerwaarde Heer Kanunnik-Deken van Weert geïnstalleerd den 25 juni 1889´. De nieuwe pastoor voegt er nog fijntjes aan toe ´terwijl mijn verzoek om te Roggel mogen verblijven onverhoord was gebleven´. Daarmee uiting gevend aan toch wel enige frustratie over de van hogerhand afgedwongen overplaatsing. Pastoor Alexander Meuwissen werd dus op 25 juni 1889 in Nederweert geïnstalleerd. De eerste doophandeling van de nieuwe herder was slechts een paar dagen later, op zondag 30 juni, en dat was dus Alex Linsen. Hij zou later uitgroeien tot een man van grote naam en faam als aannemer, metselaar, handelaar in bouwmaterialen en cafébaas van Excelsior (het latere café Madeira in de Brugstraat) in Nederweert.
Over Graad Engels
Helje.online
In uitgave 80 van ‘De Moennik’, het tijdschrift van Heemkundevereniging Helden is er uitgebreid aandacht voor het eerste Dörper volkslied. Hierin staat ook de gehele tekst van het lied, door Sief Frencken in 1947 geschreven en zijn er enkele anekdotes te lezen.
Als lid van ‘Veldeke’ (vereniging tot instandhouding en bevordering der Limburgse dialecten) verheugde het mij ten zeerste, enige weken geleden in dit weekblad een gedicht aan te treffen in ‘t ‘Heldjes’. Dit is ene gebeurtenis in het bestaan van Midden-Limburg, die maar al te zelden voorkomt. Het zou mij en het bestuur van Veldeke een groot genoegen doen, wanneer er meerdere stukken proza of poëzie in onze dierbare streektaal zouden verschijnen. Vooral daar ‘t ‘Heldjes’ zo goed als niet vertegenwoordigd is in ‘t maandblad van deze vereniging.
‘FOETELEN’ MET CIJFERS EN NAMEN
Peter Kranen, die eigenlijk Pierre Craenen heette vertelde diezelfde dag aan burgemeester Vullers dat hij gehuwd was met Johanna Elisabeth Nies, terwijl diens echtgenote officieel Nijs heette. Hij maakte melding van de geboorte van diens zoon, Bernardus, die door spraakverwarring of bewuste keuze dus het geboorteregister van Nederweert, onder nummer 12.071 in aktenummer 64 genoteerd werd als Bernardus Kranen.